خوانش این شعر با صدای بهرام بهرامی، برای دریافت فایل صدا روی پیوند زیر کلیک کنید:
هَ ه
هميشه ما گورستانهاي نو مي آفرينيم اما
دل مرا ببين که در گرو گورستانهاي کهنه اي ست که گورهاشان در خاک غربال مي شوند
زمان کشيده جهان را به توبره
و ناگهان کسي از راه مي رسد هزاره ديگر
و بر مزار، سنگي و سقفي و نام و نشاني مي افرازد
و در برابر آن دو دست بر سينه به سنگ مي نگرد مي گريد شبيه من
دفِ دلِ من از آن گورستانها به رقص برخواهد خاست
هَلَه م هَلَه م هَلَه لَم لَم هَلاي هَلهَلَه هَلهَل
و با زبان و چشم بومي من مي گريد
چراکه گريه اصالت دارد در اين زبان در اين دوچشم
هَلَه م هَلَه م هَلَه لَم لَم هَلاي هَلهَلَه هَلهَل
و گئچدي، بو گئجه گئچدي، کيم ايدي، بولبوليدي
و يا کي بير گوليدي، گول، هَلاي هَلهَله گَلگَل
ياپيش قولومدان اگر کئف لي سن، گولوم، سن اگر؟
هَلَه م هَلَه م هَلَه لَم لَم، ياپيش اليمدن اگر!
و ناگهان کسي از راه مي رسد شبيه من:
قاوال چالان، اوخي ين، باخچالاردا، داغ اتگينده،
باغين ديبينده سنين عکسيوي تاپاندا، او عکسي، باساندا باغرينا گيزلين
«ديليم! ديليم! دي ين، اي حيف اولموشوم، يازيغيم!
گوزل ديليم، نئجه باغريمدا ياندي، لاپ کوله دوندي شبيه من شبيه من!»
زمان کشيده جهان را به توبره
زمان کشيده جهان را به توبره
ياپيش قولومدان اگر کئف لي سن، گولوم، سن اگر؟
قوجاخلاديم: «نه گوزلسن!» دئدي «دئمه من اولوم!»
دئديم: «نه سنده ئولوم وار، نه واردي من بؤلوم!»
و آغلادي
قان آغلادي
«الکدي گؤزلرين، آي گول، قيزيل گينه اَلَه نير!»
سنون بوياشلارووي لن، جانيم قانا بَلَنير!»
دئدي «دئمه من اولوم!»
دئدي «دئمه من اولوم!»
دئديم: «ياپيش!
ياپيش قولومدان اگر کئف لي سن، گولوم، سن اگر شبيه من؟
هَلَه م هَلَه م هَلَه لَم لَم هَلاي هَلهَلَه هَلهَل
هَلَه م
هَلَه
هَ ه
بو چنگي رودکي چالسين
بلوچون اوغلودا گلسين، او نازلي قيچکي چالسين!
تارين دا شهريار آلسين، منيم يانيمدا اوتورسون
و حاج صاديق قاوالي لن، برابريمده اوتورسون
و پاوه زابله گئتسين، و بلخ تبريزه گلسين
و چال قاوال سسي قاخسين، و چال قاول سسي قالسين
و اوندا من دي يرَم: « هَ ه! هَلَه هَلَه م هَلَه م هَلَه هَلهَل
و ايندي من دي ين اولدي
و ايندي من دي ين اولدي
چالانلاريم منه باخسين
باغين ديبينده او عکسي باساندا باغريما گيزلين
و ايندي من دي ين اولدي
قان آغلادوخ هامي ميز
قان آغلادوخ
دفِ دلِ من از آن گورستانها به رقص برخواهد خاست
دفِ دلِ من از آن گور
و گوش کن تو به اين توپراق! هزار سال!
صداي چالقي از اين ويران! هزار سال!
يکي به سينه فشرد عکس کهنه اي از صورت تو را تهِ باغ گريست و هايهاي شبيه من!
هزار سال
هَلَه م
هَلَه
هَ ه
دَه دَه م دَه دَه م دَه دَه قورقود دئدوخ دئدوخ هامي ميز
و اَل اَلَه اَل اَل اَل اَلَه اَلَه وئردوخ
و يوللارين هامي سين باغلادوخ هزار سال
هامي ميز قان آغلادوخ هامي ميز هزار سال
هَلَه م
هَلَه
هَ ه
هَ مَن